Faza początkowa
Pierwsza z faz uzależnienia, która trwać może bardzo długo. Na tym etapie alkoholik jest na początku drogi do uzależnienia i jeszcze nie wie, do czego to może prowadzić. Picie w towarzystwie pomaga rozładować napięcia i poprawić samopoczucie. Na tym etapie spożywanie substancji alkoholowych może wydawać się bardzo przyjemne, dlatego podświadomie zaczyna się szukać i wyczekiwać sytuacji, w których będzie można napić się alkoholu.
Zwiększa się również tolerancja alkoholowa, tzw. “mocna głowa”, co oznacza, że należy wypić coraz więcej, by osiągnąć oczekiwany stan. Na tym etapie upijanie się jest rzadkie, ponieważ wciąż jeszcze możliwa jest kontrola nad ilością spożywanego alkoholu. Trwając w fazie wstępnej, najłatwiej samodzielnie zrezygnować z alkoholu.
Faza ostrzegawcza
Druga z faz. Trwa zwykle krócej niż pierwsza. Jest to faza, w której osoba uzależniona od alkoholu sama zaczyna inicjować okazję do picia. Pije najwięcej w grupie znajomych. Po wypiciu czuje się lepiej, odpręża się, preferuje świat zamglony alkoholem. Zaczyna pić bez okazji. Jego zachowanie ulega drastycznej zmianie, łatwiej jest wyzbyć się zahamowań i nabrać odwagi. Na tym etapie charakterystyczne jest również sporadyczne picie samotnie i w ukryciu.
Co istotne, w tej fazie często zdarza mu się “urwać film” – osoba borykająca się z uzależnieniem od alkoholu na tym etapie może nie pamiętać, co robiła nawet po małej ilości wypitego alkoholu. Może zacząć dostrzegać, że pije zbyt często, jednak rzadko kiedy przyznaje sama przed sobą, że jest to już rzeczywisty problem alkoholowy. Na tym etapie alkoholicy usprawiedliwiają sytuację, szukają wymówek i racjonalizują.
Faza krytyczna
Trzecia z faz charakteryzuje się całkowitą utratą kontroli. Osoba uzależniona nie jest w stanie sama kontrolować ilości alkoholu, jaką wypija. Pragnienie wypicia przypomina niemalże przymus. Na tym etapie deklaracje składane sobie i najbliższym nie są w stanie powstrzymać alkoholika przed dalszym piciem. Co więcej, całe życie zaczyna orbitować wokół spożywania alkoholu – kosztem rodziny, pracy, zainteresowań, a nawet wyglądu.
Charakterystyczna jest również utrata popędu seksualnego, spadek samooceny, czy uczucie głębokiej pustki. Co więcej, nawet na tym etapie alkoholik rzadko potrafi przyznać, że jest to faktyczne uzależnienie. Na chęć pomocy może reagować w sposób agresywny. Spożywanie alkoholu w fazie krytycznej jest niemalże ciągłe, alkoholik wpada w ciągi alkoholowe, które mogą być przeplatane krótkimi okresami abstynencji. Daje to złudne przekonanie, że wciąż kontroluje swoje picie.
Faza chroniczna
Jest to ostatni poziom postępowania alkoholizmu. W tej fazie alkoholik nie ma już żadnych hamulców. Pije bez przerwy, zaczynając już od samego rana. Praktycznie nigdy nie jest trzeźwy. Co ciekawe, następuje silne obniżenie tolerancji na alkohol. Odwrotnie do fazy pierwszej, w tym momencie starcza zaledwie kilka kieliszków, by doprowadzić się do całkowitego upojenia.
Zauważyć można również objawy zespołu abstynencyjnego, jak nudności, problemy ze snem, nieregularną pracę serca – a także zaburzenia na tle psychicznym, jak psychozy poalkoholowe, czy lęki.
Długotrwałe picie alkoholu powoduje zaburzenie procesów myślowych i nieodwracalne straty w zdrowiu, jak choroby wątroby, czy całego systemu nerwowego. Picie bez ustanku i trwające ciągi alkoholowe z czasem doprowadzają do całkowitego wycieńczenia organizmu, a nawet śmierci.
Kiedy jest za późno, by wyjść z nałogu alkoholowego?
Badania dowodzą, że leczenie uzależnienia od substancji alkoholowych można zacząć w każdej fazie rozwoju choroby. Nawet w przypadku fazy chronicznej, możliwe jest całkowite wyjście z uzależnienia.
Należy jednak mieć na uwadze, że wychodząc z alkoholizmu, tak samo jak w przypadku każdego innego uzależnienia, jedynym sposobem jest postawienie wszystkiego na jedną kartę. Wszystko albo nic. W większości przypadków wypicie nawet najmniejszej ilości alkoholu – nawet po wielu latach od wyjścia z nałogu – może prowadzić do nawrotu choroby.
Wyjście z nałogu nie jest łatwą drogą i wymaga ciężkiej pracy i determinacji – przede wszystkim od samego chorego. Niezależnie od fazy rozwoju uzależnienia, potrzebna będzie pomoc specjalisty w leczeniu nałogu.
Żadna z faz nie oznacza, że jest za późno na leczenie. Zawsze można uzyskać pomoc.
Jak alkohol wpływa na słuch?
Najnowsze wyniki badań dowodzą, że osoby pijące alkohol częściej cierpią na problemy ze słuchem. Dzieje się tak dlatego, że picie alkoholu uszkadza połączenia nerwowe. Wszystkie sygnały akustyczne przekazywane są wolniej, co w ostateczności doprowadza do upośledzenia słuchu. Te same wyniki badań dowodzą również, że problemy ze słuchem spowodowane spożywaniem alkoholu nie występują jedynie u osób uzależnionych lub nadużywających trunków wysokoprocentowych. Upośledzenie narządu słuchu może występować również u osób pijących jedynie alkohol okazjonalnie.
Spożywanie substancji alkoholowych prowadzi ostatecznie do degeneracji komórek czuciowych w uchu wewnętrznym. Problemy ze słuchem, czy po prostu niedosłuch, może być spowodowany również przez niektóre leki, a nawet długotrwałe przyjmowanie w nadmiarze środków przeciwbólowych.
Zaburzenie słuchu spowodowane piciem alkoholu
Kolejne badanie przeprowadzone na młodych dorosłych w Londynie wykazało, że zaburzenia związane z używaniem alkoholu prowadzą do problemów ze zrozumieniem dźwięków o niższej częstotliwości. Ten stan jest również odpowiednio nazywany „głuchotą koktajlową”. Chociaż słuch wrócił do normy wśród uczestników badania po zaprzestaniu picia, naukowcy przypuszczają, że częste epizody utraty słuchu wywołanej alkoholem mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia.
Według Vestibular Disorders Association alkohol zmienia objętość i skład płynu w uchu wewnętrznym, co może powodować zawroty głowy i zaburzenia równowagi, a także utratę słuchu. Alkohol jest wchłaniany do płynu w uchu wewnętrznym i pozostaje tam, nawet gdy nie jest już obecny we krwi i mózgu. Ponieważ ucho wewnętrzne monitoruje równowagę, może to powodować zawroty głowy i dezorientację przestrzenną.
Zawrotom głowy towarzyszyć szum lub dzwonienie w uszach po alkoholu. Szum w uszach pojawia się, gdy alkohol powoduje obrzęk naczyń krwionośnych, co powoduje większy przepływ krwi w uchu wewnętrznym. Chociaż ten stan nie zagraża życiu i często zanika w ciągu kilku godzin, może być niezwykle irytujący.
Negatywny wpływ alkoholu na mózg
Negatywny wpływ alkoholu na mózg nie jest zjawiskiem obcym nauce. Alkohol jest w większości przypadków przyczyną wielu uszkodzeń w mózgu – zwłaszcza, gdy przyjmowany jest regularnie i w dużych dawkach. Co więcej, u niektórych osób uzależnionych od substancji alkoholowych dochodzić może do zmniejszenia tzw. istoty białej mózgu. W niektórych przypadkach może dochodzić też do uszkodzenia niektórych obszarów kory mózgowej.
Alkohol i jego wpływ na wzrok
Oprócz zmysłu słuchu, alkohol równie negatywnie wpływa na inne zmysły, w tym chociażby zmysł wzroku. Nadmierne spożywanie substancji alkoholowych może z czasem doprowadzić do uszkodzeń mięśni okoruchowych, co w praktyce powoduje podwójne widzenie.
Podczas trwania w stanie upojenia alkoholowego bardzo często można doświadczyć również nieostrego widzenia, które po jakimś czasie ustaje. Zbyt częste picie może doprowadzić jednak do wystąpienia tzw. widzenia tunelowego, inaczej zwanego peryferyjnym. Na stałe ogranicza to dostrzeganie przedmiotów pojawiającym się w martwym polu.
Problemy ze wzrokiem (oczami) po alkoholu
Długotrwałe trwanie w nałogu alkoholowym może nasilić również liczne zmiany zwyrodnieniowe siatkówki oka. Alkohol może obniżyć wrażliwość oczu na kontrast w odbieranym obrazie. W związku z tym, odróżnianie podobnych do siebie kolorów – a zwłaszcza ich różnych odcieni, może nagle stać się bardzo problematyczne. Co więcej, może również dojść do uszkodzenia nerwu wzrokowego – czyli Neuropatii. Zwykle odbywa się to bezboleśnie.
Spożywanie substancji alkoholowych powoduje również rozszerzanie się naczyń krwionośnych. Oczy nabierają wtedy charakterystycznego czerwonego odcienia.
Przeczytaj także: Jak rozpoznać alkoholika po twarzy?
Pamiętajmy, że – zwłaszcza w przypadku wystąpienia uzależnienia od alkoholu – być może konieczna będzie kontrola u okulisty.
